است چون در مكه آب كم بود در موسم حج چند حوض براى حاجيان ترتيب ميدادند و در آن آب ميريختند و غالبا آب حوضها را با شيره خرما و مويز شيرين مىكردند . رفادت غذائى بود كه براى زائران و حاجيان مهيا ميكردند و هر يك از مردم قريش براى تهيه آن از مال خود سهمى ميدادند . كار رفادت پس از قصى به فرزند او عبد مناف رسيد و پس از او فرزندش هاشم عهده‌دار آن شد ، سپس نوبت بعبد المطلب فرزند هاشم رسيد و پس از وى ابو طالب بجايش نشست ، بجز آنچه كه گفتيم منصبهاى ديگرى بود كه ميان بزرگان قريش تقسيم شده بود تا بر سر آن نزاع رخ ندهد معذلك بسا مىشد كه ميان افراد يك خانواده بر سر منصبهاى مرسوم نزاع و رقابت رخ ميداد چنان كه ميان هاشم بن عبد مناف با برادرزادهء او امية بن عبد شمس بر رياست قريش نزاع رخ داد . اميه با عموى خود رقابت ميكرد و رياست قريش را حق خود مىدانست و اين موضوع ميان اعقاب آنها كينه و دشمنى بوجود آورد . ماه‌هاى حرام مردم قريش ماه‌هاى حج را ماه‌هاى حرام ميناميدند . در ماه‌هاى حرام اطراف حرم بازارهاى تجارت تشكيل ميشد و مردم از هر طبقه و قبيله در آنجا بداد و ستد مشغول ميشدند و بتانى را كه در اطراف كعبه جاى داشت زيارت مىكردند . در اثناى ماه‌هاى حرام افراد قبايل از تجاوز يكديگر در امان بودند و اگر كسى در آن هنگام دشمن خونى خود را در منطقه حرم ميديد متعرض او نميشد . ولى يك بار چنان شد كه مردم كنانه و قريش از روى اضطرار در ماه‌هاى حرام به جنگ پرداختند كه در تاريخ عرب بنام جنگ فجار ثهره شد زيرا در اثناى آن حرمت حرم و كعبه رعايت نشد و بر خلاف رسوم ديرين عرب در منطقه حرم جنگ و ستيز رخ داد ، پس از آن مردم قريش براى استقرار نفوذ خويش و تجديد اعتبار حرم ، پيمان فضول را بستند كه بموجب